Behandelingen
Logopedie in revalidatie biedt gespecialiseerde neurologische en/of oncologische logopedische zorg waarbij de patiënt / cliënt en zijn of haar naasten centraal staan!
De behandeling begint met een intakegesprek met een kennismaking en een vraaggesprek waarin relevante informatie wordt verzameld.
Vervolgens wordt een screening of onderzoek uitgevoerd om de hulpvraag en de klachten of problemen en wensen in kaart te brengen.
Op basis van de bevindingen worden de doelstellingen voor de behandeling / therapie besproken en vastgesteld.
Afasie
Afasie is een taalstoornis als gevolg van hersenletsel waardoor iemand plotseling moeite heeft met begrijpen, spreken, lezen en/of schrijven van woorden en/of zinnen. Afasie komt in verschillende vormen voor, met specifieke kenmerken en behandelmogelijkheden.
Kenmerken zijn bijvoorbeeld:
- moeite met het luisteren / begrijpen en met het volgen van een gesprek(je)
- moeite met het spreken, in het vinden en het vormen van woorden of zinnen
- moeite met het lezen en met het schrijven, typen of appen
De therapie bij afasie is gericht op het herstellen van de taalfunctie en -vaardigheden en het verbeteren van de functionele communicatie met de omgeving.
Dysartrie
Dysartrie is een neurologische spraakstoornis die kan ontstaan door schade aan de hersenen, zenuwen of spieren.
Bij een dysartrie klinkt de spraak of articulatie onduidelijk, anders, binnensmonds en/of (te) snel of langzaam, waardoor iemand moeilijk te verstaan is.
De behandeling van dysartrie richt zich op het herstellen van de spraakkenmerken die aangedaan zijn. Het gaat dan bijvoorbeeld om het verbeteren van de adem & stem, van de uitspraak of articulatie en van het spreektempo, voor het optimaliseren van de spraakverstaanbaarheid.
Dysfagie
Dysfagie is een verworven kauw- en/of slikstoornis die kan ontstaan bij hersenletsel, een neurologische aandoening of bijvoorbeeld een tumor. Bij een dysfagie is het slikken van vocht, voeding of speeksel moeilijk of zelfs onveilig.
Iemand kan zich bijvoorbeeld vaak of ernstig verslikken, hoesten tijdens eten of drinken, eten / drinken of speeksel verliezen en / of het gevoel hebben dat voeding blijft hangen. Het kauwen of slikken verloopt dan moeizaam en soms is aanpassing van vocht en voeding en / of een sliktechniek nodig.
In sliktherapie en -revalidatie wordt gewerkt aan het versterken van de kauw- en slikspieren, aan het trainen van de slikfunctie en -vaardigheid en aan het veilig en voldoende kunnen eten en drinken, zo nodig naast sondevoeding en met aanpassing van de consistentie van vocht en voeding.
Facialis parese
Facialis parese is een aangezichtsverlamming; een aandoening waarbij de zevende hersenzenuw (nervus facialis), die de spieren in het gezicht aanstuurt, geheel of gedeeltelijk is uitgevallen. Er ontstaat daardoor verlamming of zwakte aan - veelal - één zijde van het gezicht. Deze verlamming kan plotseling optreden, zoals bij Bell’s parese, of het gevolg zijn van een neurologisch probleem, een ontsteking, trauma of een operatie.
Kenmerken van facialis parese zijn onder andere:
- asymmetrie van het gezicht (bijvoorbeeld een scheve mond)
- moeite met sluiten van het oog of optrekken van de wenkbrauw
- problemen met eten en drinken (bijvoorbeeld verlies) en met spreken
- verminderde gezichtsexpressie (bijvoorbeeld niet goed kunnen lachen)
- soms ook overgevoeligheid voor geluid of een verminderde smaak
De logopedie richt zich vanuit de mimetherapie op het optimaliseren van de spierfunctie, slikfunctie, articulatie en mimiek; met gerichte oefeningen en adviezen voor dagelijkse activiteiten en communicatie.
Cognitieve communicatiestoornis
Een cognitieve communicatiestoornis (CCS) is een stoornis in de communicatie die het gevolg is van problemen in cognitieve functies zoals aandacht, geheugen, redeneren of zelfinzicht. Deze stoornis kan ontstaan na hersenletsel, bijvoorbeeld door een herseninfarct of -bloeding, -trauma, -tumor of neurologische aandoening (zoals dementie of Parkinson).
Kenmerken van CCS kunnen zijn:
- moeite met het begrijpen of volgen van gesprekken, bij een vertraagde informatieverwerking of moeite met figuurlijke taal als humor
- afwijkend of ongepast taalgebruik als spreken voor de beurt, iemand (steeds) onderbreken, maar ook ongenuanceerde uitspraken doen
- problemen met het ordenen van gedachten of met het vertellen van een logisch verhaal, soms met moeite met hoofd- en bijzaken
- verminderde aandacht of geheugen bij communicatie, of verminderd gevoel voor de sfeer van een communicatieve situatie
De logopedist onderzoekt en behandelt deze communicatiestoornis met als doel het inzicht in de communicatie en -problemen te vergroten en de (onderlinge) functionele communicatie te verbeteren.